Gemak en ongemak van gezond eten

Soms baal ik wel eens. Ik lees regelmatig bij andere foodbloggers jubelverhalen over hoe fijn het is om gezond te eten. Het lijkt wel alsof de hele paleoblogwereld elke dag jubelend de maaltijden bereidt en naar binnen werkt. Bij mij is het jubelen vooral verbonden met het naar binnen schuiven, maar het bereiden, daar gaat het nogal eens mis. Of eigenlijk met het plannen.

Elke week maak ik een weekmenu. Ik plan alle lunches en avondmaaltijden. Het ontbijt is meestal weinig gevarieerd bij mij. Meestal een smoothie of wat fruit en een gekookt eitje. Maar de rest wordt wel gepland. De werkelijkheid is helaas altijd weerbarstiger dan de gedroomde versie en dus heb  ik geleerd dat ik ook altijd iets in de vriezer moet hebben. Meestal is dat soep.

Ondanks al dat denken over eten en de weekplanning, gebeurt het toch nog regelmatig dat ik mis grijp. Of dat ik - zoals vanmorgen na het doorbrengen in de keuken wegens bakken van taart voor het bezoek van morgen - ineens rond 1 uur denk 'o ja, lunch'. Dat zijn de momenten die ik wel eens vervloek. Want och wat was het heerlijk, die voorbije tijd dat ik dan gewoon een broodje kon smeren en naar binnen schuiven!

Het verbaast me ook elke keer weer dat verstoringen in het dagelijkse leven, zulke grote gevolgen kunnen hebben voor de planning. Heb ik het drukker dan anders dan is het veel moeilijker om me aan de planning te houden, of überhaupt een planning te maken. Of zoals vorige week toen er bij mij een slotjesbeugel geplaatst werd, kwam er die eerste week ineens een ander eetcriterium bij: voedsel moet makkelijk naar binnen kunnen worden geslobberd.

Gezond eten is een keus die ik elke dag opnieuw weer moet maken. Het is elke keer weer een balans vinden tussen wat ik aan energie heb en wat ik hoop te krijgen door beter en gezonder te eten. Beter en gezonder eten houdt voor mij in geen gluten en geen lactose. Heel beperkt suiker. Geen gluten en geen lactose zijn noodzaak, geen suiker is een overtuiging.

Ik vind het dus wel eens moeilijk. Om elke keer weer die keus te maken. Dat duurt meestal tot ik de eerste hap neem. In dit geval tot de eerste hap van mijn lunch van vandaag die bestond uit een roerbak van zoete aardappel, ui, knoflook, aubergine, courgette en kastanjechampigons. Met een kruiderij van chilipoeder, paprikapoeder kaneelpoeder en munt. Én een gebakken eitje. Dat nam al met al 20 minuten van mijn tijd in beslag. Maar dan heb ik ook nog over voor morgen...