Vijgentaart van amandelmeel

• 300 gram amandelmeel 
• 1 thl bakpoeder 
• 2 eieren 
• 100 ml honing (evt. vervangen voor 2 rijpe bananen) 
• 10 vijgen 
• 150 ml kokosmelk 
• 2 el gesmolten kokosolie (of ghee of roomboter) 
• 2 thl vanillepoeder 
• 1 thl kaneelpoeder 

en voor de topping suikervrije jam.



Bereiding:
Verwarm de oven op 180 graden.
Meng het amandelmeel met het bakpoeder, vanillepoeder en kaneelpoeder.

Klop in een hoge kom de kokosmelk en de eieren.
Verwarm de kokosolie en de honing. Giet dat bij het kokosmelk-eimengsel. Doe de vijgen erbij en zet de staafmixer erop.
Giet daarna dit natte mengsel bij de droge ingrediënten. Doe het in een (ingevette) taartvorm en bak in 30 minuten af.

Laat afkoelen en besmeer met suikervrije jam. Ik deed er ook nog wat kokosschaafsel over, maar kokosrasp kan ook. Of misschien zelfs wat citroenrasp voor een lekker zuurtje.

Eet smakelijk!

Notenkoek

Vorige week probeerde ik een paar recepten uit het Paleo Lifestyle Magazine uit en zoals dat gaat was ik over sommige recepten heel enthousiast en over andere baksels niet. Bijvoorbeeld de snackreep. Ik vond het veel te vet en bovendien vrij flauw van smaak. De toegevoegde amandelpasta vond ik bovendien wat te veel van het goede omdat de basis ook al amandelmeel is (en volgens mij was het de reden dat ik het te vet vond). De bite daarentegen vond ik erg fijn.

Wat nu als ik het recept wat aanpas en opleuk? Een theelepel kaneelpoeder doet bijvoorbeeld al wonderen en een snuf zout ook. Dus hier de snackreep op mijn manier:

Notenkoek:

• 260 gram ongebrande noten
• 130 gram amandelmeel
• 50 gram geraspte kokos
• 1 thl kaneelpoeder
• snuf zout
• 130 gram kokosolie, gesmolten
• 1 el honing
• 3 eieren
• 1 banaan
• 10 dadels zonder pit (of 5 gedroogde vijgen)
• rasp van 1/2 citroen
• 50 gram gojibessen
• 25 gram lijnzaad

Verwarm de oven op 160 graden.

Hak de noten fijn maar niet te fijn, je moet wel bite houden.

Meng de noten met het amandelmeel, het kaneelpoeder, het zout en de kokos, 

Doe in een andere kom de banaan, eieren, gesmolten olie, honing en de dadels. Zet de staafmixer erop tot het een fijne massa is.

Meng de vloeibare massa met de droge ingrediënten. Voeg als laatste de citroenrasp, de gojibessen en het lijnzaad erdoor.

Giet uit op een plaat of vorm belegd met bakpapier. Ik deed het in een grote taartvorm. Die belegde ik met bakpapier en daar goot ik het deeg over uit. Omdat gojibessen nogal snel verbranden, strooide ik uit de losse pols nog wat geraspte kokos over de bovenkant.

Laat in 45 tot 50 minuten bakken tot mooi goudbruin. Goed afkoelen voor je het aansnijdt. Let bij de baktijd wel goed op: als je het deeg helemaal hebt uitgesmeerd over een bakplaat, controleer dan even na 20 minuten hoe het ervoor staat, want dan is de koek sneller klaar.

Voor feesten, partijen en andere hoogtepunten in het leven kun je roomboter in plaats van kokosolie gebruiken...

Chocolademuffins met noten, van amandelmeel

Heerlijke versnapering en vult zo goed dat het ook niet misstaat bij een ontbijt.

Wat heb je nodig voor 12 muffins:

• 150 gram amandelmeel
• 1 thl wijnsteenzuur bakpoeder
• 4 el cacaopoeder
• 100 gram gehakte gemengde noten (ongebrand)
• 1 banaan
• 2 el kokosolie of roomboter
• 2 eieren
• 2 el honing
• 100 ml kokosmelk
• rasp van een 1/2 (biologische) citroen

Verwarm de oven op 180 graden.

Meng de droge ingrediënten: amandelmeel, cacaopoeder en bakpoeder

Smelt de kokosolie of roomboter.

Doe in een hoge kom de eieren, banaan, de kokosmelk en de honing. Zet de staafmixer erop. Voeg de gesmolten olie/boter toe en roer door.

Meng dit beslag met de droge ingrediënten.

Doe er op het laatst de gehakte noten en de citroenraps door en meng nog even goed met een lepel.

Verdeel over 12 (ingevette) muffinvormpjes en zet in de oven. Bak in ca 25 tot 30 minuten af. Controleer met een houten prikker of het gaar is van midden.

Lekker! Goed in te vriezen.

Bananenmuffins van amandelmeel

Dit is een bewerking van een recept dat ik eerder plaatste op mijn oude kookblog. Heerlijke muffins, gezoet door banaan en dadels. De citroenrasp geeft het net een heel fris smaakje.

Wat heb je nodig voor 12 muffins:

• 3 rijpe bananen in stukken gesneden
• 150 gram amandelmeel
• 6 gedroogde dadels (zonder pit!)
• 2 eieren
• 2 el gesmolten kokosolie of roomboter
• snuf zout
• 1 thl wijnsteenzuur bakpoeder
• rasp van een halve citroen

Verwarm de oven op 180 graden.

Week de dadels even in heet water als ze heel hard aanvoelen.

Meng de droge ingrediënten: het amandelmeel, zout en het bakpoeder.

Smelt de olie of boter. Doe de eieren in een hoge kom, samen met de stukken banaan en de zacht geworden dadels. Zet de staafmixer erop. Giet de olie of boter erbij, nog even mengen.

Voeg de droge ingrediënten toe en roer goed door. Meng als laatste het citroenrasp erdoor.

Verdeel het beslag over (ingevette) muffinsvormpjes en bak in het midden van de oven af. 30 minuten voor een heerlijk goudgeel resultaat.

Ik snij de muffins doormidden en besmeer ze met suikervrije jam. Dan gaan ze na het afkoelen zo de vriezer in, tenminste wat er na het in mijn mond stoppen overblijft.... Als ik er in de ochtend eentje uit de vriezer haal, is deze ontdooid tegen de tijd dat kind trek krijgt in zijn tussendoortje op school.

Met appel gevulde speculaas

Met het heerlijk avondje voor de boeg zag ik op internet een paar heerlijke recepten voorbij komen voor glutenvrije gevulde speculaas. Leek me heerlijk een aangezien we het niet vieren maar wel altijd zin hebben in lekkers en ik wel had beloofd dat er warme chocomel met wat lekkers zou zijn, ging ik aan de slag. Consuminderen met plezier plaatste een heerlijk recept en zo ook Roosgoesgreen.
Echter, voor een echte lekkere amandelspijs moet je wel een paar dagen uittrekken, om de smaak goed tot zijn recht te laten komen en hier was het weer een voorbereiding van lik me vestje. Het gaat hier altijd zo: hé, goed idee, gaan we nu maken en dan zie ik dat ik de helft niet heb of dat ik een week geleden had moeten beginnen voor de spijs. Uiteindelijk knip en plak ik altijd zo dat het nog in niets lijkt op wat ik wilde maken.

Bovendien bevatten alle recepten die ik vond suiker, of palmsuiker en dat gebruik ik niet. Als ik zoet is het met dadels of vijgen of bananen of een enkele keer honing.

Een ander 'bezwaar' is de spijs. Ik ben niet zo van spijs en marsepein, hoewel ik wel dol ben op amandelmeel. Maar gevulde speculaas maken van amandelmeel en vullen met amandelspijs leek me gewoon te veel van het goede. Bovendien had ik net een pot amandelmeel van 750 gram besteld en ik wilde niet dat dit in een keer er doorheen werd gejaagd voor een gevulde speculaas. Ik geef graag geld uit aan gezond eten en gezondere alternatieven voor zoete lekkernijen, maar ik let ook op de centen.

Dus, wat een lang intro om to the point te komen zeg! - hier is mijn met appel gevulde speculaas, met dank aan eerder genoemde bloggers voor de inspiratie:

• 150 gram amandelmeel
• 40 gram boter
• snuf zout
• 2 eetlepels koekkruiden
• 50 gram honing
• 1 fris zuur appeltje, in kleine schijfjes gesneden
• kaneel om over de appelstukjes te strooien
• 1 los geklopt ei
• 1 handje amandelsnippers

en ook: bakpapier

Verwarm de oven op 170 a 180 graden.

Meng het amandelmeel met het zout en de koekkruiden.

Snijd de boter in stukjes en meng dit door het amandelmengsel. Gewoon met je handen doen tot je een mooi kruimelig deeg hebt.

Nu giet je de honing erbij en ongeveer de helft van het los geklopte eitje en je mengt weer. Als het te vochtig is, doe je er gewoon nog wat amandelmeel bij.

As het deeg een mooie bal is, verdeel je deze in 2 delen. Als je net zo'n control freak als ik ben, weeg je de delen natuurlijk even afzonderlijk, zodat je met 2 gelijke stukken zit.

Vanaf hier wordt het een beeldverhaal....

Bak een stuk bakpapier en leg de ene helft van het deeg tussen het papier en rol het uit tot een vierkant of rechthoekige lap (of rond voor mijn part, als je daar blij van wordt). Haal de bovenkant van het papier voorzichtig los van de lap deeg. Leg nu de appelschijfje op het deeg:

Als alles ligt, bestrooi je met wat kaneelpoeder:

Pak het overgebleven deel en rol dat uit tot een lap van hetzelfde formaat:

eerst even erop leggen en een beetje uitdrukken
en het papier afknippen op het juiste formaat

en op maat rollen

Leg dan de uitgerolde lap voorzichtig ondersteboven op de andere lap en haal het papier heel voorzichtig los:

Bestrijk de bovenkant met ei, en strooi er wat amandelsnippers overheen:

Schuif in de oven en bak af in ongeveer 30 minuten. Elke oven is anders, hou het daarom goed in de gaten want amandelmeel kan ineens verbranden. Ik draaide de plaat halverwege de baktijd om, omdat de ene kant van mijn oven warmer is dan de andere kant...

kijk links ging iets te snel, maar even bijsnijden en niemand die het weet...

Laat afkoelen als dat je lukt en val er op aan!Voor mij is dit absoluut zoet genoeg, maar ik eet al jaren vrijwel suikervrij. Pas de honing aan naar gelang je zoetbehoefte.

Fijne Sinterklaasviering!

Crackers van noten en zaden!

Hoewel ik sinds mijn overstap naar paleo weinig brood en crackers eet, is het soms wel erg handig. De glutenvrije crackers en broodjes in de winkel zijn alleen vaak erg duur en zitten vol met suikers (ooit eens op een etiket gegeten van 'Lieke is vrij'?Bomvol suikers!). Zelf maken dus.

Hoewel ik geen ervaring had met tapiocameel (meel gemaakt van cassavewortels) viel mijn oog op een zak meel toen ik bij de Turkse winkel was en kocht het in een impuls. Zou het geschikt zin om crackers te maken? Het enige wat ik er namelijk van wist is dat het vaak als bindmiddel wordt gebruikt.

Deze crackers zijn een bewerking van een eerder op mijn oude kookblog geplaatst crackerrecept. De daar gebruikte havermout bleek heel makkelijk te vervangen door tapiocameel. Wellicht is dat niet geheel paleoproof doordat er vrij veel koolhydraten inzitten, het bestaat uit alleen maar zetmeel en het doet verder niets voor je lijf. Maar voor een keer kan dat wel en het bevat ook ingrediënten die wél iets doen voor je lijf, crackers dus!

Wat heb je nodig voor 12 crackers:

• 70 gram noten en pitten, goed fijngehakt met een vijzel
• 10 gram gemalen lijnzaad
• snuf zout
• 100 gram amandelmeel
• 50 gram tapiocameel
• 2 eieren

Verwarm de oven op 170 graden.

Weeg alles af en meng de ingrediënten in een kom met de eieren tot een smurrie. Pak een bakplaat en een vel bakpapier. Bij mij past de smurrie perfect op een plaat van 20 bij 28 centimeter.

Vouw het papier dubbel. Leg één helft op de bakplaat. Hang de andere helft er buiten. Leg het mengsel op het papier. Klap nu de andere helft van het papier erover heen.

Nu moet je het mengsel gaan verdelen. Ik rol het uit met behulp van een klein kruidenpotje dat ik bij wijze van spreken als een alternatieve deegroller gebruik. Verdeel het mengsel gelijkmatig over de plaat. Voorzichtig, anders scheurt het bakpapier.

  

Haal de bovenkant van het papier er voorzichtig af. Verdeel het deeg met een pizzasnijder in 12 stukken. Eerst door de helft, dan nog een keer net zo lang tot je het in 12 stukken hebt verdeeld. Doe dit voorzichtig want als je te ruw snijdt, dan krijg je scheuren in je deeg, door de pitten.
Helemaal tot alle randen snijden hoeft, niet, als het straks klaar is kun je het makkelijk breken doordat je het merendeel al gesneden hebt.

Schuif de plaat de oven in en bak in 40 minuten af (omdat elke oven anders werkt, is het misschien verstandig na 30 minuten de kleur te controleren). Haal het eruit en laat goed afkoelen voordat je het breekt en in een voorraadtrommel stopt. Doe je dat niet dan worden de crackers zacht en taai. Ik bewaar het in een goed afsluitbare bak dan blijft het wel een week goed.

Plakkerige kaneelmuffins

Kind heeft het nog vaak over de kaneelbroodjes die ik twee jaar geleden een paar keer achter elkaar bakte.  Van een gistdeeg met bloem en melk en zo zacht en plakkerig dat je er bijna van ging huilen, van geluk wel te verstaan. Dat ik suikervrij en glutenvrij eet, wil niet zeggen dat de behoefte naar dergelijk voedsel ineens verdwijnt. En hoewel ik weet dat je niet altijd maar moet denken in vervangingen weten we allemaal dat we daar soms ook erg van opknappen, mentaal gezien dan.

Dit zijn natuurlijk absoluut geen 'echte' kaneelbroodjes, maar ze zijn wel heel erg lekker! Gebruik voor feest en grote pret roomboter als je dat verdraagt, dat maakt ze nog lekkerder. En voor minder grote pretmomenten maak je ze met kokosolie.

Wat heb je nodig voor 12 kaneelmuffins?

• 200 gram amandelmeel 
• 25 gram kokosmeel  
• snuf zout
• 1 thl wijnsteenzuur bakpoeder
• 2 thl kaneelpoeder
• 60 gram kokosolie of roomboter 
• 2 eetlepels honing 
• 4 eieren 
• 150  ml kokosmelk
• 1 thl vanille extract 

Voor de topping:

• 3 el roomboter gesmolten
• 1 el honing
• 1 el kaneelpoeder

Hoe maak je het klaar?

Verwarm de oven op 170 graden. Meng de droge ingrediënten in een kom. Smelt de olie e/o de boter. Klop de eieren erdoorheen, samen met het vanille extract en de honing. Doe nu het vloeibare bij het droge. Waarschuwing: dit wordt plakkerig. Ik zet er meestal maar gewoon de staafmixer erop, want kokosmeel (ook al gebruik je heel weinig in dit recept) klontert snel en met een garde is bijna niet te doen.
Verdeel het beslag over 12 muffins vormpjes: schep op met een lepel en schuif het eraf met een andere lepel.

blommetje erbij voor mooi effect

Schuif de plaat in de oven en bak de muffins in 25 minuten af.

Laat ze afkoelen en haal ze uit de vorm. Smelt voor de topping de boter en de honing en voeg daar het kaneelpoeder aan toe. Bestrijk de muffins met een kwastje dat je in het kaneelbotermengsel doopt.

Wil je een gezondere minder slechtere topping, dan kun je ook alleen wat honing met kaneelpoeder verwarmen en de muffins met een kwastje bestrijken met de warme honing/kaneel. Wil jij het daarentegen wel eens heel erg dol maken, maak dan de topping van bruine suiker, boter en kaneel. Alles smelten en over de muffins gieten/bestrijken.

Snijd de muffins door de midden en beleg royaal met suikervrije jam of gepureerd rood fruit. De kaneelsmaak komt beter tot zijn recht als de muffins goed zijn afgekoeld. Je kunt ze makkelijk invriezen. Dat doe ik na het met jam besmeren. Zo hoef ik het alleen uit de vriezer te pakken in de ochtend en tegen de tijd dat kind op school toe is aan een tussendoortje kan hij het zo naar binnen schuiven.

Lekker voor feest en pret, tussendoortje of als ontbijtje